viernes, 19 de febrero de 2016

LOS JURAMENTOS DE LOS GRIEGOS (1)







Ο όρκος των Φιλικών (1814-1821)
----
El juramento de la Sociedad Amistosa (1814-1821)


«ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ενώπιον του αληθινού θεού οικειοθελώς, ότι θέλω είμαι επί ζωής μου πιστός εις την Εταιρείαν κατά πάντα. Να μη φανερώσω το παραμικρόν από τα σημεία και λόγους της, μήτε να σταθώ κατ’ουδένα λόγον η αφορμή του να καταλάβωσιν άλλοι ποτέ, ότι γνωρίζω τι περί τούτων, μήτε εις συγγενείς μου, μήτε εις πνευματικόν ή φίλον μου.
----
JURO voluntariamente ante el dios verdadero que seré fiel en todo a la Sociedad el resto de mi vida; que no delataré absolutamente nada de sus secretos y doctrinas ni daré de ningún modo motivo para que otros puedan pensar que estoy en conocimiento de ellos, ni a familiares, ni a confesor ni amigos.

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ, ότι εις το εξής δεν θέλω έμβει εις καμίαν άλλην εταιρείαν, οποία και αν είναι, μήτε εις κανένα δεσμόν υποχρεωτικόν. Και μάλιστα, οποιονδήποτε δεσμόν αν είχα, και τον πλέον αδιάφορον ως προς την Εταιρείαν, θέλω τον νομίζει ως ουδέν.
 -----
JURO que a partir de ahora no entraré en ninguna otra Sociedad, sea cual sea, ni me comprometeré con ninguna otra. Y especialmente, cualquier otro compromiso que tuviera, por muy lejanamente relacionado que estuviera con la Sociedad, lo consideraré anulado.

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ, ότι θέλω τρέφει εις την καρδίαν μου αδιάλλακτον μίσος εναντίον των τυράννων της πατρίδος μου, οπαδών και των ομοφρόνων με τούτους. Θέλω ενεργεί κατά πάντα τρόπον προς βλάβην και αυτόν τον παντελή όλεθρόν των, όταν η περίστασις το συγχωρήση.
 ----
 JURO que alimentaré en mi corazón un odio inflexible contra los tiranos de mi patria, sus satélites y los que les apoyan. Haré todo lo que esté de mi parte para su pérdida y completa destrucción, cuando la situación lo permita.

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ να μη μεταχειρισθώ ποτέ βίαν δια να συγγνωρισθώ με κανένα συνάδελφον, προσέχων εξ εναντίας με την μεγαλυτέραν επιμέλειαν να μη λανθασθώ κατά τούτο, γινόμενος αίτιος ακολούθου τινός συμβάντος.
 -----
 JURO no usar nunca de violencia para reconciliarme con un hermano, cuidando muy al contrario con especial esmero no olvidar esto, si llego a ser causa de algo así con otro afiliado.

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ να συντρέχω, όπου εύρω τινά συνάδελφον, με όλην την δύναμιν και την κατάστασίν μου. Να προσφέρω εις αυτόν σέβας και υπακοήν, αν είναι μεγαλύτερος εις τον βαθμόν, και αν έτυχε πρότερον εχθρός μου, τόσον περισσότερον να τον αγαπώ και να τον συντρέχω
καθ’όσον η έχθρα μου ήθελε είναι μεγαλυτέρα.
-----
JURO acudir en ayuda, siempre que me encuentre con un hermano, con toda mis fuerzas y mis medios; ofrecerle respeto y obediencia, si es de mayor grado que yo, y si resultara ser con anterioridad un enemigo, amarlo y ayudarlo tanto más cuanto más grande fuera la enemistad.

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ, ότι, καθώς εγώ παρεδέχθην εις την Εταιρείαν, να δέχωμαι παρομοίως άλλον αδελφον, μεταχειριζόμενος πάντα τρόπον και όλην την κανονιζομένην άργητα, εωσού τον γνωρίσω Έλληνα αληθή, θερμόν υπερασπιστήν της πατρίδος, άνθρωπον ενάρετον και άξιον όχι μόνον να φυλάττη το μυστικόν, αλλά να κατηχήση και άλλον ορθού φρονήματος.
----
JURO iniciar a otro hermano de la misma manera que yo fui aceptado en la Sociedad, haciendo siempre uso del proceso establecido, en la medida que lo considere verdadero Griego, celoso defensor de la patria, hombre virtuoso y digno no sólo de conservar el secreto, sino también de reclutar a otro con nobles ideales.

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ να μην ωφελώμαι κατ’ουδένα τρόπον από τα χρήματα της Εταιρείας, θεωρών αυτά ως ιερόν πράγμα και ενέχυρον ανήκον εις όλον το έθνος μου. Να προφυλάττωμαι παρομοίως και εις τα λαμβανόμενα και στελλόμενα εσφραγιαμένα γράμματα.
 ---
 JURO no aprovecharme en absoluto de los bienes de la Sociedad, considerándolo sagrado y fondo perteneciente a todo mi Pueblo; usar del mismo cuidado con las cartas selladas tanto enviadas como remitidas.

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ να μην ερωτώ ποτέ κανένα των Φιλικών με περιέργειαν, δια να μάθω οποίος τον εδέχθη εις την Εταιρείαν. Κατά τούτο δε μήτε εγώ να φανερώσω, ή να δώσω αφορμήν εις τούτον να καταλάβη, ποίος με παρεδέχθη. Να υποκρίνωμαι μάλιστα άγνοιαν, αν γνωρίζω το σημείον εις το εφοδιαστικόν τινος.
---
JURO no interrogar nunca a ningún miembro de los Amigos con el objeto de saber quién a sido aceptado en la Sociedad; igualmente, no traicionar quién me inició, ni dar motivo para que puedan llegar a saberlo; fingir desconocimiento si se me presenta en algún documento el sello de la sociedad.

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ να προσέχω πάντοτε εις την διαγωγήν μου, να είμαι ενάρετος. Να ευλαβώμαι την θρησκείαν μου, χωρίς να καταφρονώ τας ξένας. Να δίδω πάντοτε το καλόν παράδειγμα. Να συμβουλεύω και να συντρέχω τον ασθενή, τον δυστυχή και τον αδύνατον. Να σέβωμαι την διοίκησιν, τα έθιμα, τα κριτήρια και τους διοικητάς του τόπου, εις τον οποίον διατρίβω.
----
JURO vigilar siempre mi comportamiento, ser virtuoso; cumplir mis deberes religiosos sin despreciar los ajenos; dar siempre el mejor ejemplo; aconsejar y ayudar al enfermo, al desdichado y al débil; respetar las jerarquías, usos y criterios del gobierno del país en el que habite.

ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ΕΙΣ ΣΕ, Ω ΙΕΡΑ ΠΛΗΝ ΤΡΙΣΑΘΛΙΑ ΠΑΤΡΙΣ, ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ εις τους πολυχρονίους βασάνους Σου, ορκίζομαι εις τα πικρά δάκρυα, τα οποία τόσους αιώνας έχυσαν και χύνουν τα ταλαίπωρα τέκνα Σου, εις τα ίδια μου δάκρυα, χυνόμενα κατά ταύτην την στιγμήν, και εις την μέλλουσαν ελευθερίαν των ομογενών μου, ότι αφιερώνομαι όλως εις Σε. Εις το εξής Συ θέλεις είσαι η αιτία και ο σκοπός των διαλογισμών μου. Το όνομά Σου ο οδηγός των πράξεών μου και η ευτυχία Σου η ανταμοιβή των κόπων μου.
-----
FINALMENTE JURO POR TI, SAGRADA Y DESDICHADA PATRIA; JURO por tus larguísimos sufrimientos, juro por la lágrimas amargas que durante tantos siglos han vertido y vierten Tus desgraciados hijos, por mis propias lágrimas, vertidas en este mismo momento, y por la futura libertad de mis compatriotas, que me dedico completamente a Ti. En adelante Tú serás la causa y objetivo de mis pensamientos; Tu nombre, el guía de mis acciones; Tu felicidad, la recompensa de mis desvelos.

Η θεία δικαιοσύνη ας εξαντλήση επάνω εις τη κεφαλήν μου όλους τους κεραυνούς της, το όνομά μου να είναι εις αποστροφήν, και το υπικείμενόν μου το αντικείμενον της κατάρας και του αναθέματος των Ομογενών μου, αν ίσως λησμονήσω εις μίαν στιγμήν τας δυστυχίας των και δεν εκπληρώσω το χρέος μου.
------
Que la divina justicia descargue sobre mi cabeza todos sus truenos, que mi nombre sea causa de aborrecimiento y mi persona el objeto de la maldición y anatema de mis compatriotas, si llegara a olvidar, aún por un momento, sus padecimientos y no cumpliera con mi obligación.

Τέλος ο θάνατός μου ας είναι η άφευκτος τιμωρία του αμαρτήματός μου, δια να μη μολύνω την αγνότητα της Εταιρείας με την συμμετοχήν μου.»
---
Y en definitiva, sea la muerte la pena ineludible de mi crimen para así no contaminar con mi participación la pureza de la Sociedad.



No hay comentarios:

Publicar un comentario