domingo, 28 de diciembre de 2014

CLASICOS VIVA VOCE: ESOPO - FABULAS 11-20



 (haz clic en el título para escuchar la fábula) 


λιες αλητικς μπειρος ναλαβν αλος κα τ δίκτυα παρεγένετο ες τν θάλασσαν κα στς πί τινος προβλτος πέτρας τ μν πρτον δε, νομίζων ατομάτους πρς τν δυφωνίαν τος χθύας ξάλλεσθαι. ς δ ατο π πολ διατεινομένου οδν πέρας νύετο, ποθέμενος τος αλος νείλετο τ μφίβληστρον κα βαλν κατ το δατος πολλος χθύας γρευσεν. κβαλν δ ατος π τν δικτύων π τν ιόνα ς θεάσατο σπαίροντας, φη· “ κάκιστα ζα, μες, τε μν ηλουν, οκ ρχεσθε, νν δέ, τε πέπαυμαι, τοτο πράττετε.”  

πρς τος παρ καιρόν τι πράττοντας λόγος εκαιρος.  



λώπηξ κα πάρδαλις περ κάλλους ριζον. τς δ παρδάλεως παρ' καστα τν το σώματος ποικιλίαν προβαλλομένης λώπηξ ποτυχοσα φη· “κα πόσον γ σο καλλίων πάρχω, τις ο τ σμα, τν δ ψυχν πεποίκιλμαι;” 

λόγος δηλο, τι το σωματικο κάλλους μείνων στν τς διανοίας κόσμος.  


λιες σαγήνην ελκον· βαρείας δ ατς οσης χαιρον κα ρχοντο, πολλν εναι νομίζοντες τν γραν. ς δ φελκύσαντες π τν ιόνα τν μν χθύων λίγους ερον, λίθων δ κα μμων μεστν τν σαγήνην, ο μετρίως βαρυθύμουν, οχ οτω μλλον π τ συμβεβηκότι δυσφοροντες, σον τι κα τ ναντία προσειλήφασιν. ες δέ τις ν ατος γηραις ν επεν· “λλ παυσώμεθα, ταροι· χαρς γάρ, ς οικεν, δελφή στιν λύπη, κα μς δει τοσατα προησθέντας πάντως τι κα λυπηθναι.”  

 τρ ον κα μς δε το βίου τ εμετάβλητον ρντας μ τος ατος ε πράγμασιν παγάλλεσθαι λογιζομένους, τι κ πολλς εδίας νάγκη κα χειμνα γενέσθαι. 

 
λώπηξ κα πίθηκος ν τατ δοιποροντες περ εγενείας ριζον. πολλ δ κατέρου διεξιόντος πειδ γένοντο κατά τινας τύμβους, νταθα ποβλέψας νεστέναξεν πίθηκος. τς δ λώπεκος ρομένης τν ατίαν πίθηκος πιδείξας ατ τ μνήματα επεν· “λλ' ο μέλλω κλαίειν ρν τς στήλας τν πατρικν μου πελευθέρων κα δούλων;” κκείνη πρς ατν φη· “λλ ψεύδου, σα βούλει. οδες γρ τούτων ναστς λέγξει σε.”  

οτω κα τν νθρώπων ο ψευδολόγοι τότε μάλιστα καταλαζονεύονται, ταν τος λέγχοντας μ χωσι. 

 
λώπηξ λιμώττουσα ς θεάσατο πό τινος ναδενδράδος βότρυας κρεμαμένους, βουλήθη ατν περιγενέσθαι κα οκ δύνατο. παλλαττομένη δ πρς αυτν επεν· “μφακές εσιν.” 

 οτω κα τν νθρώπων νιοι τν πραγμάτων φικέσθαι μ δυνάμενοι δι' σθένειαν τος καιρος ατινται.
 

 
αλουρος συλλαβν λεκτρυόνα τοτον βούλετο μετ' ελόγου ατίας καταθοινήσασθαι. κα δ ρξάμενος κατηγόρει ατο λέγων χληρν ατν εναι τος νθρώποις νύκτωρ κεκραγότα κα οδ πνου τυχεν ατος ἐῶντα. το δ επόντος ς π' φελεί ατν τοτο ποιε, π γρ τ συνήθη τν ργων διεγείρει, κ δευτέρου λεγεν· “λλ κα σεβς ες τν φύσιν καθέστηκας κα δελφας κα μητρ πεμβαίνων.” το δ κα τοτο ες φέλειαν τν δεσποτν πράττειν φήσαντος, πολλ γρ ατος ὠὰ τίκτεσθαι παρασκευάζει, διαπορηθες κενος φη· “ἐὰν ον σ φορμν ε επορς, γώ σε ο κατέδομαι;”  

  λόγος δηλο, τι κα πονηρ φύσις πλημμελεν προαιρουμένη, κν μ μετ' ελόγου προσχήματος δυνηθ, παρακαλύπτως πονηρεύεται. 
 
17.ΑΛΩΠΗΞ ΚΟΛΟΥΡΟΣ 

λώπηξ πό τινος πάγης τν ορν ποκοπεσα πειδ δι' ασχύνην βίωτον γετο τν βίον χειν, γνω δεν κα τς λλας λώπεκας ες τ ατ προσαγαγεν, να τ κοιν πάθει τ διον λάττωμα συγκρύψ. κα δ πάσας θροίσασα παρνει ατας τς ορς ποκόπτειν, λέγουσα, ς οκ πρεπς μόνον τοτο, λλ κα περισσόν τι ατας βάρος προσήρτηται. τούτων δέ τις ποτυχοσα φη· “ ατη, λλ' ε μή σοι τοτο συνέφερεν, οκ ν μν τοτο συνεβούλευσας.” 

 οτος λόγος ρμόττει πρς κείνους, ο τς συμβουλίας ποιονται τος πέλας ο δι' ενοιαν λλ δι τ αυτος συμφέρον.

18. ΑΛΙΕΥΣ ΚΑΙ ΜΑΙΝΙΣ

λιες καθες τ δίκτυον νήνεγκε μαινίδα. τς δ κετευούσης ατν πρς τ παρν μεθεναι ατήν, πειδ μικρ τυγχάνει, στερον δ αξηθεσαν συλλαβεν ες μείζονα φέλειαν, λιες επεν· “λλ' γωγε εηθέστατος ν εην, ε τ ν χερσ παρες κέρδος δηλον λπίδα διώκοιμι.”  

  λόγος δηλο, τι αρετώτερόν στι τ παρν κέρδος, κν μικρν , το προσδοκωμένου, κν μέγα πάρχ

 
λώπηξ φραγμν ναβαίνουσα πειδ λισθαίνειν μελλε, βάτου πελάβετο. ξυσθεσα δ τ πέλμα κα δεινς διατεθεσα τιτο ατήν, ε γε καταφυγοσαν π' ατν ς π βοηθν χερον ατ χρήσατο κα ατο το προκειμένου. κα βάτος ποτυχοσα επεν· “λλ' σφάλης τν φρενν, ατη, μο πιλαβέσθαι βουληθεσα, τις ατ πάντων πιλαμβάνεσθαι εωθα.”  

 οτω κα τν νθρώπων μάταιοί εσιν, σοι τούτοις ς βοηθος προσφεύγουσιν, ος τ δικεν μλλόν στιν μφυτον. 

 
λώπηξ κα κροκόδειλος περ εγενείας ριζον. πολλ δ το κροκοδείλου διεξιόντος περ τς τν προγόνων λαμπρότητος κα τ τελευταον λέγοντος, ς γεγυμνασιαρχηκότων στ πατέρων, λώπηξ ποτυχοσα φη· “λλ κν σ μ επς, π το δέρματος φαίν, τι π πολλν ε γυμνασμάτων.”  

οτω κα τν ψευδολόγων νθρώπων λεγχός στι τ πράγματα.  



No hay comentarios:

Publicar un comentario